कश्यपकृत सूर्यस्तुतिः
नवग्रहस्ताेत्रम्
॥ श्रीगणेशाय नमः ॥
कश्यप उवाच ।
नमस्ते जगदाधार आत्मने परमात्मने ।
सूर्याय त्रिविधायैव त्रिकालज्ञाय ते नमः ॥ ७॥
भेदाभेदविहीनाय नानाभेदधराय ते ।
अनाकाराय देवाय शाश्वताय नमो नमः ॥ ८॥
अमेयशक्तये तुभ्यं कर्माधाराय भानवे ।
सर्वकर्ममयायैव त्रिरूपाय नमो नमः ॥ ९॥
अमृताय सदा ब्रह्मनिष्ठाय त्वन्तरात्मने ।
अर्यम्णे रवये चैव हरिदश्वाय ते नमः ॥ १०॥
आदिमध्यान्तहीनाय तदाधाराय ते नमः ।
अनन्तविभवायैव तेजोराशे नमो नमः ॥ ११॥
दीननाथाय सर्वाय दिनानां पतये नमः ।
नमो हन्त्रे स्वभक्तानां पालकाय नमो नमः ॥ १२॥
भुक्तिमुक्तिप्रदायैव नानाखेलकराय च ।
नमो नमः परेशाय पुरुषाय दिवस्पते ॥ १३॥
एकस्मै चाद्वितीयाय मायाधाराय मायिने ।
संज्ञापते नमस्तुभ्यं रक्ष मां शरणागतम् ॥ १४॥
आत्माकारं च सर्वत्र किं स्तौमि त्वां दिवाकरम् ।
समर्था नाभवन् वेदा अतस्त्वां प्रणमामहे ॥ १५॥
देहि मे परमेशान भक्तिं ते चरणाम्बुजे ।
अन्यं वरं ययाचेऽहं त्वं मे पुत्रो भव प्रभो ॥ १६॥
(फलश्रुतिः)
सूर्य उवाच ।
एवं वदन्तमानन्दयुक्तं मुनिवरं द्विजाः ।
अवदं तं प्रसन्नोऽहं भावयुक्तं तपस्विनम् ॥ १७॥
तव पुत्रो भविष्यामि द्वादशादित्यरूपवान् ।
मदीया भक्तिरुग्रा ते भविष्यति महामुने ॥ १८॥
यद्यदिच्छसि विप्रेन्द्र तत्तत्ते सफलं भवेत् ।
भवामि स्मरणेनाऽहं प्रत्यक्षस्ते पुरो मुने ॥ १९॥
त्वया कृतमिदं स्तोत्रं मदीयं सर्वदं भवेत् ।
भुक्तिं मुक्तिं प्रदास्यामि मुने स्तोत्रेण तोषितः ॥ २०॥
एवमुक्त्वा वालखिल्याः सौरलोके गतोऽभवम् ।
अन्तर्धाय स्वमात्मानं सोऽपि सम्मुदितोऽभवत् ॥ २१॥
इति कश्यपकृता सूर्यस्तुतिः सम्पूर्णम् ॥